Najpierw ustal, czy adres powinien być w indeksie
Raport indeksowania w Google Search Console pokazuje, które znane Google adresy zostały zaindeksowane, a które nie. Lista adresów poza indeksem nie jest jednak listą błędów do usunięcia. Sklep może celowo wykluczać koszyk i wyniki wyszukiwania wewnętrznego, a serwis z artykułami może przekierowywać stare adresy na nowe. W obu przypadkach brak starego lub pomocniczego adresu w indeksie może być oczekiwanym wynikiem.
Zacznij od podziału adresów na te, które mają być dostępne w wynikach wyszukiwania, oraz te, które pełnią inną funkcję. Dla każdej grupy sprawdź kilka konkretnych przykładów, zamiast oceniać wyłącznie łączną liczbę adresów w raporcie. Nazwy stanów i układ raportu mogą się zmieniać, ale podstawowe pytanie pozostaje takie samo: czy sposób, w jaki Google traktuje dany adres, odpowiada zamiarowi właściciela witryny?
Odczytuj przyczynę razem z zachowaniem strony
Komunikat o przekierowaniu zwykle oznacza, że wskazany URL prowadzi pod inny adres. Sprawdź, czy cel przekierowania jest właściwy i czy linki wewnętrzne oraz mapa witryny wskazują już adres docelowy. Podobnie informacja o stronie alternatywnej z prawidłowym adresem kanonicznym może być normalna, gdy ten sam produkt jest dostępny pod kilkoma wariantami URL. Warto wtedy sprawdzić, czy wybrana wersja kanoniczna jest tą, którą chcesz prezentować.
Przy komunikacie o wykluczeniu przez znacznik noindex sprawdź, skąd pochodzi dyrektywa i czy była zamierzona. Może znajdować się w kodzie strony lub nagłówku odpowiedzi. Z kolei blokada w robots.txt dotyczy dostępu robota do zasobu: jeśli Google nie może pobrać strony, może nie zobaczyć umieszczonej na niej dyrektywy noindex. Nie traktuj więc tych mechanizmów jako zamienników bez sprawdzenia konkretnego przypadku.
Adresy ze statusem 404 lub z rozpoznanym przez Google „miękkim 404” także wymagają kontekstu. Usunięty produkt bez odpowiednika może zasadnie zwracać 404. Problem pojawia się wtedy, gdy ważna, istniejąca strona zwraca taki kod albo pokazuje treść przypominającą stronę błędu mimo odpowiedzi 200. Sprawdź, co widzi użytkownik, jaki kod zwraca serwer i dokąd prowadzą linki wewnętrzne.
Rozróżnij brak odkrycia, brak pobrania i brak indeksacji
Statusy dotyczące adresów odkrytych, lecz jeszcze niezaindeksowanych, nie zawsze wskazują jedną usterkę. Komunikat „Wykryto – obecnie nie zindeksowano” sugeruje, że Google zna adres, ale według raportu nie pobrał go jeszcze do oceny. „Zeskanowano – obecnie nie zindeksowano” oznacza natomiast, że pobranie nastąpiło, lecz adres nie trafił do indeksu. Sam raport nie podaje pełnego uzasadnienia tej decyzji.
W pierwszym przypadku sprawdź, czy URL jest poprawny, dostępny przez linki wewnętrzne i potrzebny w mapie witryny. W drugim obejrzyj treść oraz jej podobieństwo do innych podstron, sygnały kanoniczności i jakość wewnętrznych odnośników. Przykładowo dziesiątki niemal pustych stron filtrów mogą wymagać innego podejścia niż unikalny poradnik, do którego nie prowadzi żaden widoczny link. Nie zakładaj jednak, że pojedyncza zmiana automatycznie spowoduje indeksację.
Ustal priorytety na podstawie wzorca, nie samej liczby
Najpierw przeanalizuj wykluczenia dotyczące ważnych stron: głównych kategorii, kluczowych produktów i artykułów, które mają być wyszukiwalne. Następnie poszukaj wspólnej cechy adresów w danej grupie. Czy pochodzą z jednego szablonu? Czy pojawiły się po zmianie struktury URL? Czy mapa witryny wymienia adresy przekierowane, zablokowane lub oznaczone noindex? Taki wzorzec częściej prowadzi do użytecznej diagnozy niż poprawianie przypadkowych adresów po kolei.
Przy błędach serwera i problemach z dostępem zweryfikuj odpowiedź URL w różnych warunkach oraz sprawdź, czy problem dotyczy pojedynczych stron, czy całej sekcji. Przy duplikatach porównaj wskazany i wybrany przez Google adres kanoniczny, linkowanie wewnętrzne oraz zawartość stron. Jeśli przykład w raporcie budzi wątpliwości, użyj narzędzia sprawdzania adresu URL, pamiętając, że wynik testu bieżącej strony i dane o ostatnim znanym stanie indeksacji opisują różne momenty.
Krótka lista kontroli przed i po poprawce
Dla reprezentatywnego adresu odpowiedz na pięć pytań: Czy strona ma być indeksowana? Czy zwraca oczekiwany kod odpowiedzi? Czy robot może ją pobrać? Czy dyrektywa noindex i wskazanie kanoniczne są zgodne z planem? Czy linki wewnętrzne oraz mapa witryny prowadzą do właściwej wersji URL? Zapisz przykład adresu, stan z raportu, ustaloną przyczynę i planowaną zmianę. Taka notatka ułatwia późniejsze porównanie.
Po wdrożeniu poprawki sprawdź działanie strony ponownie, a następnie obserwuj raport. Możesz skorzystać z dostępnych w Search Console funkcji ponownego sprawdzenia lub weryfikacji, ale nie traktuj ich jako gwarancji indeksacji. Dane w raportach aktualizują się z opóźnieniem. Celem audytu jest usunięcie sprzecznych sygnałów i rzeczywistych barier dla ważnych stron, nie doprowadzenie każdego znanego adresu do statusu „zaindeksowano”.
