Po co łączyć artykuły linkami
Czytelnik rzadko kończy poszukiwania na jednej stronie. Artykuł o mapie witryny może wyjaśniać jej zastosowanie, ale ktoś, kto nie rozumie jeszcze indeksowania, potrzebuje najpierw wprowadzenia do tego procesu. Link umieszczony przy odpowiednim fragmencie pozwala przejść do takiego wyjaśnienia bez przeszukiwania menu. Inną osobę może skierować do bardziej szczegółowej instrukcji.
Linki wewnętrzne tworzą też ścieżki między podstronami serwisu. Ułatwiają odnajdywanie treści i pokazują, które tematy są ze sobą powiązane. Nie zastępują jednak przejrzystej nawigacji ani dobrej struktury kategorii. Ich zadaniem w artykule jest przede wszystkim wskazanie sensownego następnego kroku, a nie wstawienie jak największej liczby odnośników.
Wybieraj cel według potrzeby czytelnika
Przed dodaniem linku zapytaj, czego czytelnik może potrzebować w danym miejscu. Czy brakuje mu definicji, przykładu, instrukcji wykonania czynności, czy może szerszego omówienia tematu? Jeśli artykuł opisuje podstawy architektury serwisu i wspomina o stronach osieroconych, dobrym celem będzie tekst wyjaśniający, jak takie strony znaleźć. Ogólna strona kategorii może być mniej pomocna, gdy istnieje artykuł odpowiadający dokładnie na to pytanie.
Linkuj do strony, która rzeczywiście rozwija wskazany wątek. Podobieństwo słów w tytułach nie wystarcza: dwa teksty o indeksowaniu mogą odpowiadać na zupełnie różne pytania. Warto też sprawdzić, czy strona docelowa działa, jest aktualna w zakresie omawianej procedury i sama pozwala czytelnikowi zrozumieć kontekst. Jeśli kilka artykułów porusza niemal to samo, najpierw uporządkuj ich zakresy; samo dodanie linków nie usunie niejasności.
Pomocne jest rozróżnienie treści wprowadzających i szczegółowych. Artykuł o ogólnych zasadach nawigacji może prowadzić do poradników o menu, okruszkach nawigacyjnych i linkowaniu w treści. Te poradniki mogą z kolei odsyłać do wprowadzenia tam, gdzie czytelnik potrzebuje szerszego obrazu. Powiązania nie muszą być jednak symetryczne: link zwrotny dodaj wtedy, gdy również pomaga odbiorcy tamtego tekstu.
Pisz odnośniki, które zapowiadają treść
Tekst linku powinien mówić, dokąd prowadzi odnośnik. Zamiast „kliknij tutaj” lepiej napisać „jak sprawdzić strony osierocone”. Czytelnik może wtedy ocenić, czy warto przerwać lekturę. Opisowy tekst linku pomaga również zrozumieć relację między stronami, ale nie powinien być przeładowany powtarzanymi frazami. Naturalne sformułowanie w zdaniu jest zwykle bardziej użyteczne niż sztucznie dopasowana lista słów.
Najłatwiej dodać link tam, gdzie pojawia się pojęcie wymagające rozwinięcia albo krok, którego wykonanie opisano osobno. Przykład: „Przed zmianą struktury kategorii sprawdź, które podstrony nie mają linków wewnętrznych”. Fragment o sprawdzaniu może prowadzić do instrukcji diagnostycznej. Sam odnośnik ma uzupełniać wypowiedź, a nie zastępować jej sens: czytelnik powinien rozumieć podstawową myśl także bez otwierania kolejnej strony.
Unikaj kilku linków o identycznym, ogólnym tekście, które prowadzą do różnych miejsc. Nie zamieniaj też całych akapitów w odnośniki. Krótki, konkretny fragment jest łatwiejszy do zauważenia i użycia, zwłaszcza na małym ekranie. Jeśli dodajesz link w osobnym bloku „Powiązane artykuły”, nadaj każdej pozycji nazwę pozwalającą odróżnić ją od pozostałych.
Rozmieszczaj linki bez rozpraszania lektury
Link w głównej treści ma szczególną wartość dla odbiorcy, gdy znajduje się blisko fragmentu, który wywołuje pytanie. Nie trzeba jednak odsyłać przy każdym terminie. Jeśli dany temat wraca kilka razy, wybierz miejsce, w którym przejście do innego artykułu będzie najbardziej naturalne. Czytelnik nie powinien zastanawiać się co zdanie, czy pozostać na stronie, czy ją opuścić.
Blok z powiązanymi treściami na końcu artykułu może uzupełniać linki kontekstowe. Przydaje się, gdy chcesz zaproponować kilka dalszych kierunków lektury, ale trudno wpleść je płynnie w tekst. Dobieraj je do konkretnego artykułu, zamiast pokazywać wszędzie ten sam zestaw. Liczba linków nie jest celem samym w sobie: ważniejsze są trafność, czytelność i działająca strona docelowa.
Prosta kontrola linkowania w istniejących tekstach
Zacznij od kilku ważnych artykułów i przejdź przez nie jak nowy czytelnik. Przy każdym linku sprawdź, czy jego opis odpowiada zawartości strony docelowej i czy przejście w tym miejscu ma sens. Zwróć uwagę na odnośniki do usuniętych podstron oraz na teksty, które zapowiadają nieaktualną instrukcję. Po przeniesieniu artykułu popraw link u źródła, nawet jeśli stare przekierowanie nadal działa.
Następnie poszukaj artykułów, do których trudno dotrzeć z innych treści. Porównaj ich tematykę z tekstami wprowadzającymi i dodaj odnośniki tam, gdzie wynikają z toku wyjaśnienia. Na koniec sprawdź, czy jeden artykuł nie prowadzi do wielu niemal takich samych stron, pozostawiając czytelnika bez wskazówki, czym się różnią. Taki przegląd warto powtarzać przy publikowaniu i aktualizowaniu treści. Dzięki temu sieć linków rośnie wraz z serwisem, zamiast powstawać przypadkowo.
