Najpierw ustal, co ma się stać z adresem
Usunięcie adresu z wyników wyszukiwania nie zawsze oznacza usunięcie strony z serwisu. Opis produktu może nadal być przydatny klientom, choć nie powinien pojawiać się w wyszukiwarce. Z kolei strona po trwale wycofanej usłudze może już nie mieć żadnego zastosowania. Od tego rozróżnienia zależy wybór metody.
Jeśli strona ma pozostać dostępna pod swoim adresem, rozważ noindex. Jeśli treść została trwale usunięta i nie ma odpowiednika, właściwy będzie kod 404 lub 410. Jeśli istnieje nowa, rzeczywiście odpowiadająca jej strona, rozważ przekierowanie na ten adres. Narzędzie do tymczasowego ukrycia służy do szybkiego ograniczenia widoczności, ale samo nie zastępuje trwałej zmiany w witrynie. Przed działaniem zanotuj dokładny adres i sprawdź, czy problem dotyczy jednej strony, czy całej grupy podobnych adresów.
Noindex: strona działa, ale nie powinna być w wynikach
Dyrektywa noindex informuje wyszukiwarkę, że danej strony nie należy umieszczać w wynikach. Można ją przekazać w znaczniku meta robots w kodzie HTML albo w nagłówku HTTP X-Robots-Tag, przydatnym również dla plików innych niż HTML. To rozwiązanie pasuje na przykład do publicznie dostępnej strony z wynikami wewnętrznego wyszukiwania, którą użytkownicy mogą otwierać, lecz której nie chcesz indeksować.
Aby wyszukiwarka zauważyła noindex, musi móc pobrać adres. Nie blokuj więc tej samej strony w robots.txt, jeśli liczysz na odczytanie dyrektywy. Po wdrożeniu sprawdź odpowiedź serwera i kod strony, zamiast zakładać, że ustawienie w panelu witryny zadziałało. Noindex nie chroni treści poufnych: strona nadal może być dostępna dla każdego, kto zna jej adres. W takim przypadku potrzebna jest kontrola dostępu, a nie wyłącznie instrukcja dla wyszukiwarki.
404, 410 i przekierowanie: gdy treść znika lub się przenosi
Kod 404 oznacza, że zasobu nie znaleziono, a 410 wskazuje, że został usunięty. Oba mogą być właściwe dla trwale niedostępnej strony bez sensownego zamiennika. Ważne, by serwer rzeczywiście zwracał odpowiedni kod HTTP. Strona z komunikatem „nie znaleziono”, która zwraca kod 200, może wprowadzać w błąd zarówno narzędzia diagnostyczne, jak i wyszukiwarkę.
Gdy artykuł zmienił adres albo produkt ma bezpośredni odpowiednik, przekierowanie trwałe może pomóc użytkownikom trafić do właściwej treści. Nie przekierowuj jednak każdej usuniętej strony na stronę główną tylko po to, by uniknąć błędu 404. Jeśli odpowiednika brak, czytelny komunikat o niedostępności i pomocne linki do pokrewnych części serwisu będą uczciwszym rozwiązaniem. Usuń też linki do nieaktualnego adresu z menu i innych miejsc, które kontrolujesz.
Tymczasowe ukrycie: szybka reakcja, nie trwałe rozwiązanie
Narzędzia dla właścicieli witryn oferowane przez wyszukiwarki mogą pozwalać na zgłoszenie adresu do tymczasowego ukrycia w wynikach. To przydatne, gdy chcesz ograniczyć widoczność strony, zanim wyszukiwarka ponownie ją pobierze i przetworzy noindex albo kod błędu. Dostępność funkcji i zakres jej działania zależą od narzędzia, dlatego przed wysłaniem zgłoszenia sprawdź jego opis oraz to, czy wskazujesz właściwy adres lub grupę adresów.
Samo zgłoszenie nie usuwa pliku z serwera ani nie zabezpiecza jego zawartości. Po zakończeniu okresu ukrycia adres może ponownie kwalifikować się do wyświetlania, jeśli nadal działa i nie ma na nim trwałego sygnału wykluczenia. Jeśli przez pomyłkę opublikowano dane, które nie powinny być publiczne, usuń je ze źródła lub ogranicz dostęp. Tymczasowe ukrycie traktuj jako działanie uzupełniające, a nie jedyny krok.
Krótka kontrola po wdrożeniu
Przejdź prostą listę kontrolną: otwórz dokładny adres, sprawdź jego kod HTTP oraz ewentualne przekierowania, a przy noindex potwierdź obecność dyrektywy w odpowiedzi dostępnej dla robota. Zobacz, czy robots.txt nie uniemożliwia pobrania strony, na której wyszukiwarka ma odczytać noindex. Sprawdź również warianty adresu, jeśli serwis udostępnia tę samą treść pod różnymi ścieżkami lub parametrami.
Na koniec popraw linki wewnętrzne i mapę witryny: nie kieruj użytkowników na usunięte strony i nie podawaj w mapie adresów, których nie chcesz indeksować. Jeśli korzystasz z narzędzia diagnostycznego wyszukiwarki, sprawdź w nim stan konkretnego adresu po wdrożeniu zmian. Aktualizacja wyników nie musi być natychmiastowa, więc oceniaj zarówno to, co zwraca witryna, jak i późniejsze informacje z narzędzia. Dzięki temu łatwiej odróżnisz poprawną konfigurację od zmiany, której wyszukiwarka jeszcze nie przetworzyła.
