Czym jest osierocona podstrona
Osierocona podstrona to adres, do którego nie prowadzi żaden dostępny link wewnętrzny z pozostałych stron serwisu. Może to być stary artykuł usunięty z nawigacji, karta produktu pominięta w kategorii albo strona usługi, do której prowadzi wyłącznie bezpośredni adres. Sama podstrona może działać poprawnie: otwierać się w przeglądarce i zwracać kod 200. Problem dotyczy jej połączenia z resztą witryny.
Robot wyszukiwarki może poznać taki adres w inny sposób, na przykład z mapy witryny lub linku w obcym serwisie. Nie należy więc zakładać, że brak linków wewnętrznych automatycznie oznacza brak indeksowania. Linki pomagają jednak odkrywać strony i pokazują ich miejsce w strukturze witryny. Dla użytkownika są też zwykłą drogą dotarcia do treści bez znajomości dokładnego adresu.
Jak znaleźć adresy bez linków
Zacznij od dwóch list. Pierwsza powinna zawierać adresy, do których da się dotrzeć, przechodząc po linkach od strony głównej i innych ważnych punktów wejścia. Taką listę można przygotować za pomocą narzędzia skanującego witrynę. Druga powinna obejmować adresy znane z innych miejsc: mapy XML, systemu zarządzania treścią, katalogu produktów lub własnego wykazu opublikowanych stron. Porównanie list wskaże adresy obecne w zasobach serwisu, ale niewykryte podczas przechodzenia po linkach.
Wynik porównania traktuj jako listę do sprawdzenia, nie gotową diagnozę. Skaner mógł nie zobaczyć linków wymagających interakcji lub treści ładowanej skryptem. Mógł też nie uzyskać dostępu do części witryny. Dla kilku wskazanych adresów sprawdź ręcznie, czy istnieje ścieżka prowadząca do nich z menu, strony kategorii, listy artykułów lub powiązanych treści. Zwróć uwagę, czy link jest dostępny także bez wpisywania adresu w wyszukiwarkę wewnętrzną.
Nie każdą osieroconą stronę trzeba ratować
Przed dodaniem linku ustal, po co dana strona istnieje. Aktualny poradnik, ważna podkategoria czy dostępny produkt zwykle powinny mieć sensowne miejsce w nawigacji. Inaczej jest z adresem starej kampanii, nieaktualną wersją dokumentu lub stroną utworzoną omyłkowo. Dodawanie linków do każdej znalezionej strony może utrwalić bałagan zamiast go usunąć.
Przy ocenie zapytaj: czy treść jest aktualna, czy pomaga użytkownikowi wykonać konkretne zadanie i czy różni się od pozostałych stron? Sprawdź również, czy adres nie przekierowuje, nie zwraca błędu i nie ma ustawień wykluczających go z indeksowania. Te sygnały nie zastępują oceny treści, ale pomagają odróżnić brak linku od innych problemów technicznych.
W sklepie z materiałami reklamowymi strona użytecznej podkategorii powinna być osiągalna z odpowiedniej kategorii nadrzędnej. Jeśli chcesz przyjrzeć się przykładom tematycznego podziału takich serwisów, przejrzyj Druk i materiały · Reklama w Przestrzeni. Przy oglądaniu sposobów grupowania treści o czytelności projektów możesz też zajrzeć do Projektowanie i czytelność · Reklama w Przestrzeni.
Jak przywrócić stronę do struktury serwisu
Jeżeli strona jest potrzebna, dodaj prowadzący do niej link tam, gdzie użytkownik mógłby się go spodziewać. Karta produktu pasuje do właściwej kategorii, poradnik do listy artykułów o danym zagadnieniu, a szczegółowa instrukcja do strony wyjaśniającej szerszy proces. Tekst linku powinien jasno mówić, co znajduje się pod adresem. Nie trzeba umieszczać każdej strony w menu głównym; ważniejsza jest logiczna ścieżka w odpowiednim kontekście.
Jeśli strona nie jest już potrzebna, wybierz sposób postępowania zgodny z jej funkcją. Gdy istnieje bliski odpowiednik, rozważ przekierowanie do niego i poprawienie starych linków. Gdy treść została trwale usunięta i nie ma zamiennika, nie kieruj wszystkich takich adresów na stronę główną. Usuń też nieaktualne adresy z list i map, którymi zarządzasz. Sama mapa XML nie zastąpi linkowania wewnętrznego do stron, które mają być częścią serwisu.
Krótka kontrola po zmianach
Po dodaniu linków ponownie przejdź witrynę od jej głównych punktów wejścia. Sprawdź, czy wcześniej osierocony adres da się teraz znaleźć, czy link prowadzi bez zbędnych przekierowań oraz czy strona odpowiada temu, co zapowiada tekst linku. Przy większej liczbie adresów porównaj nowy raport z pierwotną listą i osobno przejrzyj te strony, które nadal pozostają poza ścieżką nawigacji.
Warto powtarzać taką kontrolę po zmianie menu, przenoszeniu artykułów, przebudowie kategorii lub wycofywaniu produktów. Celem nie jest samo wyzerowanie raportu, lecz utrzymanie struktury, w której potrzebne strony można znaleźć, a zbędne adresy nie pozostają przypadkowo w obiegu.
